Bu dünyanın ilk yasası, her nefesin önemli olmasıdır. Başarısı olan kimseyi kıskanmaya ya da kıskanmaya gerek yok, onlar bunu hak ediyor. Tersine, kötü bir şey yapılırsa kaçabilir misin? Var değildir. Her şey zaman meselesi. Peki, büyük kesimlerin her zaman tencerelerle dolu olduğunu nasıl açıklayabiliriz, iki yön: Birincisi, çok zengin olmak tam olarak iyi bir şeye eşdeğer değildir ve belirli bir miktar servet zengin bir hayata faydalıdır, ancak servet mutlaka mutlu bir hayata karşılık gelmez, ne de mutlaka zengin bir ruha karşılık gelmez. İkincisi, iyi bir şey olsa bile, önceki erdemin birikiminden kaynaklanır (atalar/önceki yaşamlar). Basitçe söylemek gerekirse, erdem bütünsel bir mekanizmaya benzerdir (öz, enerji kabıdır ve erdem kalınsa, kap büyüktür). Yani, bu dünyadaki başarılar/nimetler çok sayıda puan önceden birikiyor ve servet konteyneri yeterince büyük. Ancak kötülük yaparsanız, puan tüketmiş olursunuz. Tüketildiğinde geri ödemeniz gerekir. Cennet yolu hiçbir bireyi kayırmaz ve herkese eşit davranır. Bu dünyadaki her şeyin toplam miktarı dengelidir. Yeterince uzun olduğu sürece, tesadüf olmaz.