wojna była długa i zimna, gdy wróg zbliża się coraz bardziej dni mijały bez zaopatrzenia i zasobów, żołnierze pragną wsparcia z ich zniszczonych namiotów nadzieja jest ulotna, gdy próbujemy wspominać dni dawno minione, złotą erę algorytmu "pamiętasz, kiedy mogłeś po prostu pisać głupoty dla swoich przyjaciół? pamiętasz, kiedy nie musiałeś zawsze rozmawiać o *aktualnej sprawie*?" kapitan nikita podsłuchuje zgromadzonych ludzi, którzy kurczowo trzymają się życia, szepcze: "nikt nie przyjdzie i cię nie uratuje" "twoje racje żywnościowe są prawie na wyczerpaniu" "wkrótce umrzesz i zostaniesz zapomniany w aplikacji 𝕏"