Lisp'in büyüsü ve nispeten basit bir makro sayesinde, bu iki kod örneği tamamen eşdeğerdir Sanki size Clojurescript'in EVM sözleşmeleri için yerel desteği olduğunu söylesem gibi Lisp, bunu gerçeğe dönüştürmenizi sağlar. Lisp makroları, dilin kendisini değiştirmenize izin verir.

Her iki durumda da, sonuç, bana tüm bu fonksiyonları çağırabileceğim bir nesne veren bir yapıcıdır Ancak Defcontract kullanan sürümün okunması ve yazılması çok daha kolaydır Bu, iş mantığınızın önemli olana odaklanmasını sağlar, ortak metniniz sizin için oluşturulur

Birden fazla sözleşme için kod yazıyor olsaydınız, size gösterdiğim iki örnekten hangisini tekrar tekrar yazmayı tercih ederdiniz? bir PR'da hangisini gözden geçirmeyi tercih edersiniz? Makrolar her şeyi düzeltmez, ancak iş mantığınızdaki karmaşıklığı azaltmak için güçlü bir araçtır

Kod örneği lmao'nun uzunluğunu tam anlamıyla iki katına çıkaran ilk ekran görüntüsüne abi tanımını eklemeyi unuttum sen anladın sen okunabilir kod iyi. Boilerplate, beyninizin bir şeyleri atlamasına neden olur. Makrolar, kodunuzu daha okunaklı hale getirmek için ortak metni kaldırmaya yardımcı olur