nikitas linkedin trouwens

de oorlog is lang en koud geweest, terwijl de vijand dichterbij komt dagen zijn voorbijgegaan zonder voorraden en middelen, de soldaten verlangen naar steun vanuit hun vervallen tenten hoop is vluchtig, terwijl we proberen de dagen van weleer te herinneren, het gouden tijdperk algoritme "herinner je je nog dat je gewoon kon shitposten voor je vrienden? herinner je je nog dat je niet altijd over de *huidige zaak* hoefde te praten?" kapitein nikita hoort de samengepakte massa's die zich vastklampen aan het leven, hij fluistert: "niemand zal komen om je te redden" "je rantsoenen zijn bijna op" "binnenkort zul je sterven en vergeten worden op de 𝕏 app"