Het aantal mensen dat reageert met "het is oké om $500 per nacht te worden opgelicht voor een vies hotel in Parijs omdat er zoveel vraag is" maakte me expliciet duidelijk hoe ver het Westen is - ze leggen letterlijk aan een Franse man uit waarom het oké is dat Parijs hen als bezoeker verkracht. Echte en fatsoenlijke culturen die bloeien, bedriegen hun toeristen niet, ze zijn trots om hen te verwelkomen naar beste vermogen, en indruk op hen te maken, hen te laten zien hoe mooi het is om in dat land te zijn, hoe goed het eten is, hoe verfijnd en cultureel de kunsten zijn, hoe elegant en subtiel de taal is, enzovoort. Ze willen dat je verliefd wordt op de plek en terugkomt. De Grieken geloofden vroeger dat elke bezoeker een God in vermomming kon zijn, en breidden daarom maximale gastvrijheid uit naar iedereen, zelfs naar de hobbelige types, voor het geval het Zeus/X was die hen een grap speelde: dat is gastvrijheid, iedereen zich welkom laten voelen, ongeacht wie ze zijn. "Gastvrijheid? Vergeet het maar, wij zijn alleen maar bezig met het maximaal uitbuiten van onze bezoekers zodat ze hun verblijf haten, zich verlaagd en geschonden voelen," zei elke enkele al lang overleden cultuur ooit. Ik heb het hier niet alleen over decadentie, het is meer als necromantie. De Westerse cultuur als geheel is dood, geofferd voor maximale winst, en de Westerlingen leggen je uit dat het oké is om letterlijk opgelicht te worden omdat "er zoveel vraag is". Hoe lang denk je dat de vraag gaat duren als je het letterlijk vernedert en deze agressie rechtvaardigt op het altaar van de winst? Er zijn maar zoveel burgers/similar die zo gefascineerd zijn door de mythe van Parijs dat ze bereid zijn om letterlijk opgelicht te worden om het te ervaren. Ik ben een Franse man. Ik heb mijn buitenlandse vriendin naar Parijs gebracht. Ik heb me laten gaan om indruk op haar te maken hier. Mijn uitgave van $500 leverde ons minder op dan wat $150 in een fatsoenlijk land zou doen: ik schaamde me voor mijn land, cultuur en leeftijdsgenoten, omdat dit verder gaat dan het geld - onze $500/nacht kocht ons geen fatsoen in Parijs. Het lijkt erop dat het minimale fatsoen hier bijna 4 cijfers per nacht benadert. Ik ben een Fransman, ja, maar ik ben niet achterlijk. Wanneer ik haar ten huwelijk vraag, zal ik haar niet naar Parijs brengen, de veronderstelde stad van de liefde. Ik zal haar naar Moskou brengen waar ik met het lokale personeel een geweldig moment kan regelen, omdat ze daadwerkelijk om mijn verblijf geven en ervoor zorgen dat ik een goede tijd heb in hun land. Of misschien Bali. Of Tokio. Maar niet Londen, niet NY, niet Zürich, niet Berlijn. Die steden zijn allemaal decadent. Wat ik heb ervaren in Parijs en Zürich of Londen is het equivalent van een restaurantmenu van $200 waarbij de chef in je bord poept en je uitdaagt om te vragen of je een probleem ermee hebt. Arrogantie gaat altijd vooraf aan de val. Parijs? Dood. Londen? Weg. NY/SF? Ben je achterlijk?! Genieters van goed eten, fatsoenlijke gastvrijheid, fatsoen, zorg in goed werk, aandacht voor detail, gevoel voor service: zij kijken naar het Oosten, niet naar het Westen. Het Westen leeft op geleend tijd, en verbrandt het snel: het is een langzame exit-scam van het sociale kapitaal dat door de eeuwen heen is opgebouwd, terwijl de locals je uitleggen waarom dit economisch zinvol is. Waar is je ziel?! Waar is je trots? Je hebt het verhandeld voor een paar €, zonder enige schaamte. Het is geen kwestie van geld, kosten of prijs, het gaat om respect en fatsoen. Er zijn er nog maar heel weinig van deze in het Westen. Weinigen zien het nu, binnenkort zal het voor de hand liggend zijn.