Miranda, najbliższy i najmniejszy z pięciu głównych księżyców Urana, został dramatycznie ujawniony w całej swojej chaotycznej chwale przez sondę kosmiczną NASA Voyager 2 podczas historycznego przelotu w styczniu 1986 roku.🙂 Ten lodowy świat, o średnicy wynoszącej zaledwie około 470 kilometrów, szczyci się patchworkową powierzchnią ogromnych kanionów, tarasowych warstw i dziwacznych form geologicznych, które sugerują, że mógł zostać rozbity przez kolosalny impakt, a następnie grawitacyjnie złożony na nowo. Zbliżenia wykonane przez Voyager 2, jedyne, jakie mamy z Mirandy, uchwyciły Verona Rupes | oszałamiający klif, którego wysokość szacuje się na nawet 20 kilometrów, co czyni go najwyższym znanym w układzie słonecznym. Naukowcy z NASA byli zaskoczeni "frankensteinowym" wyglądem księżyca, z obszarami starego, mocno kraterowanego terenu zestawionymi z młodszymi, gładszymi obszarami, co sugeruje intensywną aktywność tektoniczną w jego przeszłości. Pomimo dziesięcioleci od spotkania z Voyagerem 2, Miranda pozostaje tajemniczą zagadką, inspirującą trwające teorie na temat burzliwej historii systemu uranowego i podsycającą marzenia o przyszłych misjach mających na celu dalsze jego badanie.