Eén ding dat ik zal zeggen over de Azuki TCG is de intentie erachter. Bij veel projecten die we hebben gezien, waarvan ik er veel een grote fan en verzamelaar van ben, voelt hun TCG als één product onder vele. Super coole kunst. Leuk spel. Mooie merkuitbreiding. Een ander consumentcontactpunt. Maar het is niet echt bedoeld om de wereld, de lore of het verhaal op een betekenisvolle manier uit te breiden. Azuki doet het tegenovergestelde. De TCG is een van de weinige kernpijlers die zijn ontworpen om de IP mainstream te maken. Elke kaart, elk personage, elke factie, elk wapen en elke kracht bouwt actief aan het Azuki-universum. Geen van dit is willekeurig. Het is rechtstreeks uit de Azuki wereldbijbel gehaald en gebruikt als een voertuig voor wereldopbouw en lore, niet alleen voor esthetiek. De aankomende Azuki manga is bedoeld om de TCG aan te vullen. Zelfde wereld. Zelfde canon. Diepere narratief. Meer context. Samen doen ze echte wereldopbouw in parallel met gameplay. Ik zeg niet dat de ene benadering objectief beter is. Maar Azuki neemt hier duidelijk een grote sprong. Ze beschouwen de TCG als de basis. Als canon, niet als opvulling. Als een langetermijn IP ontgrendeling, niet als een zijproject. Dat verschil is belangrijk als het doel is om een mainstream publiek te winnen en hen uiteindelijk verliefd te laten worden op de IP en hen te laten volgen van: TCG → Manga → Anime → en verder.