Zmiana: Oszczędzanie > Inwestowanie Każdy ekonomista wydaje się zgadzać co do jednej rzeczy: następna faza nie dotyczy ekspansji, lecz wytrzymałości. Niezależnie od tego, czy nazywamy to recesją, czy po prostu przedłużonym spowolnieniem, to prawie nie ma znaczenia. To, co się liczy, to jak się czują ludzie. A to, co ludzie czują, ogólnie rzecz biorąc, to ostrożność. Jednak jeśli spojrzysz na dyskurs DeFi, pomyślałbyś, że żyjemy w zupełnie innej makroekonomii. Wciąż twierdzimy, że następna fala użytkowników przyjdzie z aplikacji konsumenckich, że zyski w końcu przyciągną masy, że lepsze UX włączy przełącznik. Twierdzenie jest zawsze takie samo, tylko harmonogram się zmienia. W przyszłym roku. Potem w roku następnym. Potem w tym po nim. I co roku masy się nie pojawiają. Może problem nie leży w UX. Może nie chodzi o regulacje. Może nie chodzi o edukację. Może po prostu sprzedajemy niewłaściwą emocję dla cyklu, w którym się znajdujemy. Luka w nastrojach Istnieje cicha niezgodność między tym, na co rynek jest emocjonalnie zoptymalizowany, a tym, co sprzedaje DeFi. Krypto mówi prawie wyłącznie w języku zysków. Zyski, zwroty, optymalizacja, efektywność. To wywołuje defensywną paraliż. Poza naszą bańką ludzie nie pytają, jak wygrać. Pytają, jak nie przegrać. To rozróżnienie wydaje się subtelne, ale zmienia wszystko. Ekonomia behawioralna wielokrotnie to pokazała: awersja do strat dominuje w podejmowaniu decyzji przez ludzi. Ludzie odczuwają ból straty mniej więcej dwa razy silniej niż przyjemność z wygranej. W czasach niepewności ta nierównowaga staje się dominująca. Kiedy przyszłość wydaje się krucha, nadzieja nie motywuje do działania, motywuje strach. Nie ten dramatyczny, ale niskiej jakości niepokój, który sprawia, że ludzie zamarzają, odkładają decyzje lub wracają do tego, co wydaje się znajome i bezpieczne. Więc kiedy DeFi prowadzi z "zarabiaj więcej", dla kogo tak naprawdę jest ta wiadomość? Czy to naprawdę dla przeciętnej osoby, która stara się upewnić, że czynsz, jedzenie i podróże nie wymkną się spod kontroli? Czy to dla ludzi, którzy już są komfortowi z zmiennością, już znają się na abstrakcji finansowej, już są gotowi wymienić spokój umysłu na potencjalny zysk? Marka w DeFi Prawie każdy produkt DeFi, jeśli pozbawimy go marki, wciąż jest postrzegany jako środek inwestycyjny. Depozytariusze stają się alokatorami. Oszczędności stają się strategiami. Nawet "bezpieczne" produkty są reklamowane jako silniki zwrotu, a nie infrastruktura ochronna. Mówimy o efektywności kapitału, ignorując efektywność emocjonalną. Optymalizujemy bilanse, ale zaniedbujemy psychologię. Wymówka UX Ciągle mówimy sobie, że problemem jest UX. Ale jeśli UX byłby wąskim gardłem, byłby już rozwiązany. Nie brakuje światowej klasy projektantów ani inżynierów na poziomie konsumenckim. Powód, dla którego DeFi nie wydaje się przyjazne dla konsumentów, nie leży w braku talentu, lecz w tym, że większość produktów nie jest naprawdę zaprojektowana dla konsumentów. Są zaprojektowane dla płynności, która zachowuje się jak kapitał degen, ale pozostaje dłużej z najemnymi umowami w tle. Sprzeczność przenika wszystko: język, przepływy, zachęty. Nie możesz szczerze reklamować masom, jednocześnie strukturalnie optymalizując dla spekulantów. Złapanie negatywnych emocji Historia oferuje czystszy plan, który ciągle pomijamy. Kiedy Revolut po raz pierwszy wystartował, nie zrobił tego, ucząc ludzi, jak inwestować. Rozwiązał coś znacznie bardziej przyziemnego i znacznie bardziej emocjonalnego: uczucie oszukania podczas podróży. Brak ukrytych opłat FX. Brak matematyki mentalnej. Brak niepokoju przy kasie. Produkt nie sprawił, że użytkownicy stali się bogatsi teoretycznie, sprawił, że stali się spokojniejsi w praktyce. Dopiero po nawiązaniu tego zaufania inwestowanie stało się częścią obrazu. Ta sekwencja nie była przypadkowa. Oszczędzanie przyszło najpierw. Inwestowanie przyszło później. to rozumie… Ostatnio kampania @ether_fi z 10% zwrotem za zakupy spożywcze cicho sygnalizowała coś ważnego. Nie wszystko musi być przedstawiane jako zysk. Czasami najpotężniejsza propozycja wartości to po prostu wydawanie mniej bez konieczności myślenia o tym. To nie jest inżynieria finansowa, to dostosowanie behawioralne. "Frugal Chic" - Mia Mcgrath Ciekawe jest to, że ta zmiana jest już widoczna poza krypto. Na platformach społecznościowych poza Twitterem zapanowała nowa "estetyka", szczególnie wśród młodszych pokoleń. Oszczędzanie stało się formą popisu i szacunku dla siebie. Stabilność jest coraz częściej traktowana jako symbol statusu. Nie dlatego, że ludzie nie chcą więcej, ale dlatego, że nauczyli się, jak krucha może być "więcej". W tym kontekście obsesja krypto na punkcie zysków może wydawać się prawie oderwana od rzeczywistości. Nie obraźliwa, po prostu niedopasowana. Kiedy ludzie są zaniepokojeni, więcej pulpitów nawigacyjnych nie zmniejsza stresu. Więcej wyborów nie daje im mocy. Większe ryzyko, nawet gdy oznaczone jako "małe", nie wydaje się racjonalne. To, co wydaje się racjonalne, to mniej decyzji, mniej niespodzianek i mniej sposobów, w jakie rzeczy mogą pójść źle. Co jeśli DeFi przestało sprzedawać zwroty i zaczęło sprzedawać ulgę? Co jeśli następna fala adopcji DeFi nie dotyczy najwyższego zysku, ale czegoś, co nie brzmi wystarczająco seksownie dla krypto: "nie straciłeś"? Taki produkt może wydawać się nudny dla krypto rodowitych. Nie zyskałby popularności na CT. Nie generowałby zrzutów ekranowych APY i długich wątków na temat zysków. Ale może w końcu odpowiedziałby na pytanie, które budowniczowie DeFi wciąż unikają: dlaczego osoba unikająca ryzyka, finansowo zaniepokojona, miałaby zaufać temu systemowi w ogóle? Ciągle pytamy, jak wprowadzić masy. Może lepszym pytaniem jest, czy zbudowaliśmy cokolwiek, co szanuje ich emocjonalną rzeczywistość. Bo oszczędzanie nie jest przeciwieństwem inwestowania. To warunek, który sprawia, że inwestowanie jest w ogóle możliwe. A może następny cykl nie należy do protokołów, które obiecują najwięcej. Należy do tych, które pomagają ludziom czuć się wystarczająco bezpiecznie, aby pozostać.