Gedachten: 1. In de toekomst zal de kans dat iets volledig door AI wordt gegenereerd omgekeerd evenredig zijn aan de beoogde levensduur ervan. 2. Voor conceptueel eenvoudige artefacten die bedoeld zijn om een korte levensduur te hebben, zullen mensen nog steeds betrokken zijn, maar op een ander abstractieniveau. Bijvoorbeeld, ik ben super enthousiast over @Weavy_ai (Figma Weave) omdat het laat zien wat mogelijk is wanneer je AI-generatie behandelt als klei om te vormen in plaats van de uiteindelijke output. Workflow bouwen is een nieuwe vaardigheid om te verkennen en te leren. 3. Als je van plan bent dat een artefact een lange levensduur heeft (bijv. software, een roman, een film), dan kan AI je nog steeds helpen in je creatieve proces. Maar je zult grote intentie aan het werk geven. Je zult over veel verschillende benaderingen nadenken. Je zult om de kleinste details geven. Je zult je richten op het ambacht. Want als je dat niet doet, zal het niet goed genoeg zijn om te blijven bestaan. Het zal niet opgemerkt worden. Het zal niet geliefd zijn. Het zal niet uitmaken. 4. Als we ons nu alleen op software richten... mensen houden er niet van als software verandert. Iedereen die een redesign heeft uitgebracht weet dit! Dus je zou misschien vaak nieuwe inhoud binnen een stuk software genereren, maar natuurlijk zou je de fundamentele UX van de software niet de hele tijd opnieuw ontwerpen. Gebruikers zouden het haten. Als een grondmetafor, beschouw een huis. Ja, je zou misschien een paar keer per week de foto's en papieren en magneten op je koelkast veranderen. Af en toe reorganiseer je spullen of verplaats je meubels. Na een tijdje in het huis te hebben gewoond, merk je misschien problemen op met hoe je de ruimte gebruikt en — met grote intentie — begin je aan een verbouwing. Sommige delen van het huis, zoals de koelkast, veranderen veel. Maar de algehele structuur van het huis verandert minder. Wanneer je vraagt wat er door AI zal worden gegenereerd, verwissel dan het geheel niet met de delen, het blijvende niet met het vergankelijke. 5. Het is intellectueel interessant om na te denken of een merk hun software op gebruikersbasis zou willen aanpassen. (Zeker, individuen zullen in staat zijn om meer software voor zichzelf te maken als ze dat willen. Zie bijvoorbeeld Figma Make.) Dat gezegd hebbende, mijn sterke onderbuikgevoel is dat we niet in een wereld zullen eindigen waar merken software op gebruikersbasis aanpassen. Mensen leren hoe ze software moeten gebruiken van andere mensen. Snapchat is een geweldig voorbeeld. Voor een nieuwe gebruiker is Snapchat een beetje verwarrend. Je kunt dit zien als een ontwerpprobleem of een voordeel... ik betoog dat het een voordeel is. Door in te spelen op aangepaste patronen en een leerbare (maar betwistbaar niet-intuïtieve) interface, is het resulterende netwerk een meer intentionele ruimte. Als je jong bent, leer je hoe je Snapchat moet gebruiken door naar je vrienden te kijken die Snapchat gebruiken. En als je ouder bent, nou, je bent misschien niet de beoogde demografie. 6. Om af te ronden... we leven in een wereld waar de hoeveelheid software exponentieel groeit. Als je wilt winnen, is ontwerp de onderscheidende factor. Investeer in ontwerp, ambacht, storytelling en een gedurfde visie. Gebruik AI als een hulpmiddel, maar verwacht niet dat het het volgende grote ding voor je op zichzelf bouwt. Verwacht niet dat het iets maakt dat nog nooit eerder is gezien of voorgesteld. Dat is jouw taak.

Iets dat ik wilde zien of Claude Opus 4.5 kon doen: een volledig functioneel miljard $ SAAS-product klonen en het minstens 100x goedkoper maken. Het eerste product dat in me opkwam was TypeForm omdat het erg populair, erg duur en in theorie erg eenvoudig is. Het resultaat is OpenForm: een gepolijste + functionele en Open Source Typeform-kloon voor ~100x lagere kosten, die in ~15 minuten kan worden ingesteld en uitgerold. De agent die dit bouwde, werkte ongeveer ~35 minuten. Hier zijn de details, techniek en de code: