Dit is wild. 🤯 GPT-5.2 Pro heeft zojuist zijn derde Erdős-probleem in dagen opgelost. Geen benchmarks, maar echte open wiskunde, geaccepteerd door Terence Tao. OpenAI heeft absoluut gekookt. Dit is de eerste echt PhD-waardige AI die we hebben gezien, die originele wetenschap doet die mensen niet hadden opgelost. We hebben hier een serieuze drempel overschreden.

Thuiswerken heeft blootgelegd hoeveel van "werk" theater is. Thuiswerken heeft de productiviteit niet gedood. Het heeft de performatieve drukte gedood. Het kantoor is niet alleen een plek waar werk gebeurt. Het is een podium waar werk wordt uitgevoerd. Wanneer iedereen in hetzelfde gebouw is, kun je zichtbaarheid verwarren met waarde. Je kunt de persoon belonen die druk lijkt, zelfverzekerd praat in vergaderingen, onmiddellijk antwoordt, laat blijft en altijd "beschikbaar" is. Geen van dat alles garandeert resultaten. Het garandeert alleen een publiek. Thuiswerken heeft het publiek weggerukt. Plotseling telde output meer dan houding. De baan werd moeilijker te faken omdat niemand je kon zien "proberen". En dat is waarom zoveel managers in paniek raakten. Niet omdat teams stopten met leveren, maar omdat hun belangrijkste hulpmiddel weg was: toezicht vermomd als cultuur. Een schokkende hoeveelheid kantoorleven is ritueel. Statusvergaderingen die een e-mail konden zijn. Dia's gemaakt om dia's te rechtvaardigen. Projecten gecreëerd om projecten te creëren. Mensen gevangen in een lus van coördinatie over coördinatie. Het voelt als productiviteit omdat het de agenda vult. Maar het is vooral management dat bewijst dat het bestaansrecht heeft. Wanneer de rituelen vervagen, ontdek je wat werk eigenlijk is: gefocuste tijd, duidelijke prioriteiten en voldoende autonomie om de dingen te doen zonder constante onderbreking. En hier is de ongemakkelijke clou: sommige rollen werden blootgelegd als puur theater. Als je baan afhankelijk is van fysiek gezien worden om echt te voelen, was de baan misschien niet echt. Thuiswerken heeft het werk niet gebroken. Het heeft het onthuld. Dus de echte discussie is niet "thuis vs kantoor." Het is dit: willen we systemen die resultaten belonen, of systemen die gehoorzaamheid en zichtbaarheid belonen? Want mensen terug dwingen naar kantoor om "cultuur te herstellen" betekent vaak gewoon het podium herstellen.

Ik hou van deze visie. Elon Musk bekijkt veroudering als een ingenieur, niet als een mysticus. Precies dezelfde mindset als Aubrey de Grey. Kernideeën die echt binnenkomen: • Veroudering is geen chaos. Het hele lichaam degradeert synchroon, dus er moet een centraal mechanisme zijn. • Als alles samen vervalt, is er een biologische klok of programma achter. • Programma's kunnen herschreven worden. Veroudering is geen bestemming, het is code. • Andere soorten hebben het al opgelost. Walvissen worden 200 jaar, Groenlandse haaien tot 500. • Dat betekent dat het geen magie is. Het is biologie en techniek. Wat ik echt hoop: • Dat Elon zijn kapitaal, invloed en ingenieurscultuur gebruikt om verouderingsonderzoek serieus te stimuleren. • Als het niet gaat om volledige levensduurverlenging, dan in ieder geval het genezen van leeftijdsgerelateerde ziekten. • Kanker, neurodegeneratie, cardiovasculaire achteruitgang zou optioneel moeten zijn, niet onvermijdelijk. Als veroudering is ontworpen, kan het ook weer worden terugontworpen. Die gedachte alleen al verandert alles.