Nie ma dobrego MKT dla badacza, który nie chce być menedżerem produktu. Po przejściu do MKT trzeba często współpracować z produktem, technologią i designem, a podczas spotkań często mówi się: „z perspektywy produktu/technologii/designu/MKT, ta funkcja xxx”. Nie jestem pewien, czy ta klasyfikacja ról jest uzasadniona (czy naprawdę musimy zakładać, że jego sugestie są sensowne, gdy nie znamy osobiście mówiącego? Tylko dlatego, że pochodzi z działu, w którym nie jestem?), więc postanowiłem dowiedzieć się, co myślą najlepsi menedżerowie produktów/programiści/projektanci. Najpierw przeczytałem broszurę „Perspektywa produktu za WeChat”, w której Zhang Xiaolong mówił przez 8 godzin na wewnętrznej prezentacji. To oczywiście jest koncepcja Chińczyków dotycząca produktów społecznościowych (w Dolinie Krzemowej nie jest zbyt popularne pisanie książek, później podzielę się kilkoma podcastami/tweetami), oto kilka zapadających w pamięć punktów. 1. Menedżer produktu powinien budować systemy i ustalać zasady jak Bóg, a następnie pozwolić grupie na samodzielną ewolucję — samodzielna ewolucja jest kluczowa. 2. Produkt powinien tworzyć środowisko, które decyduje o tym, jak użytkownicy reagują; użytkownicy będą przyciągani przez stworzone przez Ciebie środowisko — axiom stworzył ekstremalne środowisko pvp, gmgn stworzył środowisko do łapania graczy na łańcuchu, bn wallet stworzył środowisko wokół bsc. 3. Ważne jest, aby docenić napędzające mody/emocjonalne zaspokojenie; ludzka obawa przed byciem w tyle jest silna i często przewyższa oszczędzanie pieniędzy i użyteczność narzędzi — ct przez pewien czas było popularne w zawieszaniu etykiet (kont użytkowników) i nie bez mojego wpływu, ponieważ pozwoliło to zaoszczędzić sporo budżetu marketingowego dla ówczesnych projektów. 4. Nie słuchaj osobistych potrzeb menedżera produktu; po przeszkoleniu stają się racjonalni i myślą w inny sposób. Prawdziwi użytkownicy mogą być od nas bardzo daleko, nie są to ludzie wokół nas. — użytkownicy perp dex w większości nie są Chińczykami. 5. Potrzeby nie pochodzą z badań, nie pochodzą z analizy strategicznej, nie pochodzą z dyskusji, nie pochodzą z tego, co robią konkurenci. Zrozumienie przyszłości jest ważniejsze niż zrozumienie obecnych potrzeb. — ten poziom jest zbyt wysoki, muszę to jeszcze przemyśleć. 6. Ostateczne cechy nowej wersji są decydowane w ostatniej chwili — ale to nie znaczy, że zaczynamy myśleć w ostatniej chwili. 7. Niektóre produkty mogą wydawać się odpowiednie tylko dla nowicjuszy/młodszych użytkowników, co może wynikać z braku profesjonalizmu. Nawet jeśli są skierowane do nowicjuszy/młodszych użytkowników, muszą być wykonane profesjonalnie, to dwie różne sprawy — hahahahahahahahahahaha. 8. Dzieła mogą pokonać niektóre produkty oparte na zysku i kopie, ponieważ dzieła dążą do doskonałości. — 🙏

„Możliwość nieskończonej cierpliwości” Wczoraj w taksówce na zamówienie zobaczyłem najbardziej praktyczny scenariusz zastosowania AI. Kierowca przez cały czas rozmawiał z Doubao, opowiadając o swoich sporach dotyczących wynajmu z właścicielem i pośrednikiem, w tym o przeciekających ścianach, braku faktur, wyrzuceniu z grupy właścicieli itd. Chciał walczyć o swoje prawa, a Doubao podpowiadał mu: najpierw zadzwoń — jeśli nikt nie odbierze, wyślij pisemne powiadomienie — jak napisać powiadomienie na WeChat, jak wysłać e-mail EMS. Z jednej strony udawałem, że śpię, a z drugiej zastanawiałem się nad tą rozmową człowieka z AI. Język kierowcy wykazywał wyraźne cechy niskiej zdolności poznawczej (🙏): dominowały w nim emocje skargi i poczucia krzywdy, jego wypowiedzi były niespójne, szczegóły się zmieniały, a cele były niepewne (chce walczyć o swoje prawa, boi się kłopotów, jest niezadowolony, chce załatwić sprawę polubownie)… Oni byli najbardziej potrzebującymi pomocą, ale jednocześnie najbardziej „nie słuchającymi rad”. Z jednej strony nie ufają autorytetom (prawnicy są drodzy, pośrednicy to oszuści, platformy oszukują), z drugiej boją się podejmować decyzje, najbardziej pragną, aby ktoś inny podjął decyzję za nich. AI może być najbardziej odpowiednie do świadczenia usług wiedzy bez autorytetów: bez niecierpliwości prawników, bez konfliktu interesów pośredników, z bogatszą bazą wiedzy — nieskończony, cierpliwy, neutralny asystent wiedzy. Jednak AI wciąż nie może zrealizować „ostatniej mili” i jest związane z odpowiedzialnością — AI nie ma napędu, nie ponosi konsekwencji, nie zmusza do działania, nie może zastąpić działania — dlatego nie może stać się sędzią. Możliwe, że AI ostatecznie skutecznie wspomoże tych, którzy już lubią podejmować decyzje za innych, mają szerokie relacje społeczne, takich jak starsi bracia, spekulanci, lub stworzy nowe role pośredników informacyjnych. Robiąc brutalną klasyfikację, jeśli na świecie mogłyby przetrwać tylko dwa rodzaje produktów AI, jeden z nich musiałby być najinteligentniejszy, zwiększający efektywność dla ludzi o wysokiej zdolności poznawczej, a drugi powinien być najbardziej cierpliwy, bez uprzedzeń i przekleństw wiedzy, łagodzący psychologiczne napięcie decyzyjne i dzielący obciążenie emocjonalne dla ludzi o niskiej zdolności poznawczej. Jeśli miałbym stworzyć ten drugi typ, wyobrażam sobie AI w stylu Bao Qingtian, które powinno: 1) dawać tylko 1-2 sugestie; 2) mieć poziom wypowiedzi na poziomie ucznia szkoły podstawowej; 3) dużo emocjonalnego wsparcia (ale nie w najgłupszy sposób „rozumiem cię”); 4) odważyć się na wydawanie osądów i sugestii; 5) wiedzieć, kiedy milczeć i skierować odpowiedzialność w stronę rzeczywistych ludzi.

jedyną rzeczą, którą wiem, jest to, że historia nie pamięta ostrożnych