Deze auteurs wilden weten of moeders discriminatie ondervinden bij het aannemen, zelfs wanneer ze even goed gekwalificeerd zijn als andere kandidaten. Dus voerden ze twee experimenten uit. Eerst een labexperiment: deelnemers evalueerden paren van identieke sollicitanten die alleen verschilden in hun ouderschapstatus. Daarna een auditstudie in de echte wereld: ze stuurden meer dan 1.200 sollicitaties naar echte werkgevers voor instap- en middenniveau banen. Ze randomiseerden of de sollicitanten waren: – Moeders (op basis van deelname aan de oudervereniging) – Kinderloze vrouwen (ze werden vermeld als vrijwilligers in een rol die niet specifiek gericht was op ouders) – Vaders (op basis van deelname aan de oudervereniging) – Kinderloze mannen (ze werden vermeld als vrijwilligers in een rol die niet specifiek gericht was op ouders) Alle sollicitanten hadden identieke kwalificaties. Vervolgens volgden ze de evaluaties, salarisaanbevelingen en terugbelacties van werkgevers. Ze ontdekten dat: Moeders als minder bekwaam en minder toegewijd werden beoordeeld dan even goed gekwalificeerde kinderloze vrouwen. Moeders werden aan strengere normen gehouden, kregen lagere salarissen aangeboden en hadden veel minder kans om aangenomen of gepromoveerd te worden. In het veldexperiment belden echte werkgevers kinderloze vrouwen meer dan twee keer zo vaak terug als moeders. Vaders daarentegen ondervonden geen straf en ontvingen soms zelfs een bonus. De conclusie: De "moederstraf" is echt, causaal en gedreven door discriminatie, niet door verschillen in vermogen....