Recentelijk, terwijl ik enkele infra-behoeften aan het beoordelen was, dacht ik soms: de prijzen zijn soms inderdaad erg overdreven, maar de ROI en kostenstructuur zijn erg onduidelijk. Hier is een voorbeeld: wanneer je advertenties plaatst, kijk je naar verschillende gegevens (ik heb een paar jaar geleden bij een chrysantfabriek gewerkt, ik kan niet zeggen dat ik een expert ben, maar ik heb wel praktische ervaring opgedaan om mijn gap year door te brengen). Een is het niveau van de kanaallekken, van blootstelling, klikken, behoud, conversie, en vervolgens de kosten van de plaatsing. Persoonlijk denk ik dat de methodologie van plaatsing en operatie me een heel belangrijke les heeft geleerd: je moet de gegevens begrijpen, maar ook de argumenten achter de gegevens lezen. Misschien zijn operationele plaatsingen en infra-deals niet helemaal hetzelfde, maar de kern is vergelijkbaar. Er is infra nodig om ontwikkelaars aan te trekken -> dit punt is momenteel vrij vaag; correcter gezegd, sommige infra zal verkeer naar het ecosysteem brengen, terwijl andere helpen bij het ontwikkelen van betere apps binnen het ecosysteem. Dit laat zien dat betalingsinfra -> is om ontwikkelaars te ondersteunen of gebruik te maken van verkeer. Verder kunnen we het als volgt splitsen: - infra-kosten -> aantal ontwikkelaars / aantal projecten - infra-kosten -> volume van transacties / unieke portemonnee Hier kunnen we vanuit zowel het ecosysteem als de operatie verder analyseren of het de moeite waard is om dit geld uit te geven. Is deze kost per transactie/kost per ontwikkelaar lager dan het gemiddelde? Ik denk dat de industrie geleidelijk een methodologie moet beginnen te gebruiken om problemen te bekijken.